Maraþon!

Í dag, þriðjudaginn 20. júní, hljóp ég maraþon. Maraþon á rætur sínar að rekja til Forn Grikklands en þar sem ég fylgdist ekki betur með í sögu veit ég ekki nákvæmlega hvað gerðist. Ég veit þó að það var sendiboði sem hljóp þessa vegalengd, 42,195 km., kom skilaboðunum áleiðis og dó (Það má nefna það að ég dó ekki).

Maraþonið var haldið á vegum skólans, allir nemendur hlupu, við vorum 5 sem hlupum maraþon, nokkrir hlupu hálfmaraþon og restin hljóp tíu kílómetra. Við hlupum hring í kringum skólann sem er nákvæmlega 1000 metrar. Ef þið sækjið reiknivél þá getið þið reiknað út að ég hljóp 42 hringi í kringum skólann sem er álíka spennandi og að keyra 42 hringi í stóra hringtorginu fyrir utan Háskólabíó (líkurnar á að æla eru þó stærri í maraþoninu). Allaveganna, ég náði markmiðinu mínu, sem var að klára hlaupið, og gerði það á 4 tímum, 20 mínútum og 37 sekúndum.
Það má til gamans geta að við söfnuðum peningum með hlaupinu. Fimm fyrirtæki hérna í bænum, ásamt öllum kennurunum í skólanum, gáfu alls 60.000 krónum sem fara svo "óskert" til Krabbameinsfélagsins.



















Næsta markmiðið mitt er að læra að labba aftur og hugsanlega að horfa á England- Svíþjóð, Svíarnir þurfa á sigri að halda ef þeir ætla að forðast leik við ofureflið Þýskland! Atli og Snjólaug, munið að við erum búin að leggja undir!

Lifið heil,
Einar

ps. Ísland, 12 dagar

Myndablogg

Ég googladi tau ord sem mér er ofarlega í huga tessa daganna og hér má sjá árangurinn:

Sólbrenndur:


Lanzarote:




Smelly (med pólska herbergisfélagann minn í huga):




Annars eru sjø dagar i Club La Santa.

Kv Einar

Syklalyf handa storum børnum...

"Stop being such a big baby!" heyrir madur oft i Bandariskum biomyndum, tattum og i Bandarikjunum sjalfum. Ta er att vid ad fullordid folk se ad grenja eda hegda ser eins og tad væri barn. I gær for eg til læknis og læknirinn sagdi mer, og tetta er ekki svo oalgengt medal fullordinna, ad eg væri med barnasár. Litid sar a høkunni sem eg var buinn ad kroppa svo mikid i ad eg neyddist til ad setja plastur a tad svo ad sarid fengi nu einhvern timann ad groa. Tegar eg for til læknisins grunadi mig ad eg væri kominn med streptakokka sykingu i halsinn en svo var ekki. Barnid i mer orsakadi bolguna i halsinum og i kringum høfudid.

Nuna tarf eg ad gleypa syklalyf i trja daga i vidbot. Eg vonast til ad læra og troskast heilmikid a tessum tremur døgum, tvi a sunnudaginn vonast eg til tess ad geta kallad sjalfan mig fullordinn aftur. Rett i tæka tid til ad geta hegdad mer eins og barn alla helgina; horfa a teiknimyndir, spila tølvuleiki og borda mikid nammi, eda "venjuleg helgi" eins og Daniel Thomsen mundi orda tad.

Ekki meira i bili,
sljoar syklalyfskvedjur,

Einar ----- "Hann er sjukur, madur!"

Til þeirra sem eru í próflestri

Mér varð hugsað til allra vina minna og vinkvenna sem sitja núna við skrifborðin sín og eru að læra fyrir vorprófin sem nálgast óðum! Þetta er undarleg tilfinning, þessi frelsistilfinning, sú staðreynd að ég geti eytt þeim mánuði eða meira sem ég venjulega eyði í próflestur, í íþróttir, tónlist, undanlandsferð og líklegast þrjár eða fjórar veislur. Ég ætla að reyna að telja upp þá hluti sem ég mun taka mér fyrir hendi á næstu vikum, þeim vikum sem þið, kæru vinir, munið eyða í próflestur.

Á morgun, fimmtudag, byrjar NIH West Coast Adventure Race, svipað og race-ið sem ég skrifaði um fyrir jól en núna er keppnin opin öllum "høj"skólum í Danmörku. Alls verða 38 þriggja manna lið, þar af níu frá skólanum mínum, þar af eitt liðið sem ég verð í. Keppnin byrjar annað kvöld kl. 19 og ættum við að koma í mark einhvern tímann frá 10-12 á föstudaginn. Ég reyni að skrifa um keppnina um helgina, því núna veit ég nákvæmlega ekkert hvað mun fara fram.

Á föstudagskvöld verða svo tónleikar/sýning með hóp sem kallar sig "Venter på far", samanstendur af fimm konum á besta aldri. Sýningin á víst að líkjast píkusögum. Spennó.

Á föstudaginn í næstu viku byrjar heimsóknarhelgi fyrir fyrrverandi nemendur. Það verður líklegast rólegt föstudagskvöld, kveikjum í bálinu, grillum sykurpúða og kassagítarinn tekinn fram. Á laugardeginum er einhver dagskrá sem nemendaráðið stendur fyrir og svo verður heljarinnar partý um kvöldið þar sem undirritaður á að spila á gítar ásamt, Jesper trommuleikara, Jens á bassa og Kristinna og Marlene skiptast á að syngja:) Við erum þó bara upphitunarband fyrir eitthvað stórt númer seinna um kvöldið en samt, við fáum hálftíma og gefum þessu 110%.

Eftir að gömlu nemendurnir kveðja verða tæpar tvær vikur í brottför. Áfangastaður: Club La Santa, Lanzarote. Kíkið á hlekkinn, ein mynd segir þúsund orð. Ef það er ekki nóg getið þið hlustað á Club La Santa lagið á meðan þið skoðið myndirnar:)

Jæja, svo þegar ég kem heim frá La Santa ættu flestir að vera búnir í prófum, þ.e. ef fólk þarf ekki að fara í endurtekningarpróf! Ég vona þó að enginn þurfi að standa í þeim sora.

Gangi ykkur vel í prófunum!
Einar

Langt um liðið!

Kæra fólk!

Nú er ég aftur staddur fyrir framan tölvuskjáinn með von um að segja frá því sem gerist í lífi mínu í Danmörku. En því miður gerist allt of mikið svo hægt sé að segja frá því öllu saman og margt af því skemmtilegasta er mjög þróaður einkahúmor innan skólans og ég þyrfti ábyggilega að eyða helmingi fleiri orðum í að útskýra af hverju sagan er fyndin en það tæki að segja söguna. Svo er það auðvitað slúðrið. Enginn utanaðkomandi aðili myndi finnast gaman að lesa um slúðrið innan skólans, ykkur gæti ekki verið meira sama þótt að Susan hafi kysst Kesper síðasta fimmtudag þrátt fyrir að Jeppe hefði verið að veita henni gífurlega athygli sama kvöld eftir nokkurra daga "mér er alveg sama um þig" stæla. Svo get ég auðvitað sagt ykkur frá því sem gerist í sjálfu kennslustundunum, hvernig gékk að stjórna upphitun í badminton eða hvað margar gulrætur maður þurfi að borða til að samsvara kaloríufjölda í hálfum líter af bjór (1/2 kg, ef þið vilduð vita).

Því verðið þið, kæra fólk, að reyna að skilja að það er mjög erfitt fyrir mig að skrifa niður eitthvað sem ég haldi að þið hafið gaman að. Ég ætla samt að reyna, bara smá.

Í fyrradag byrjuðum við að æfa nýtt atriði sem meiningin er að við eigum að sýna í hálfleik handboltaleiks í Hobro um næstu helgi. Atriðið er byggt á þremur frægum dansmyndum, þeim Grease, Dirty Dansing og Saturday Night Fever. Sjálfur verð ég í hlutverki svertingja í Saturday Night Fever, kominn með svokallaða "míkrófón" hárkollu og allar græjur. Ég geri ekki mikið annað en að dansa mjög einfaldan dans sem inniheldur þó frægasta dansmove allra tíma(þetta með hendina á ská upp). Annars held ég að atriðið verði mjög flott og er ætlunin að sýna atriðið á landsmóti DGI í sumar fyrir framan 30-40 þúsund manns!

Í eitt af fyrstu bloggunum skrifaði ég um erfiðleika mína með dönsku tunguna fyrstu dagana hérna í DK og hef fengið það óþvegið frá sumum Dönunum þegar ég mismæli mig á dönsku. En Danir eru nefnilega ekkert skárri, í ensku allaveganna. Í síðustu viku voru international krakkarnir (ódönskumælandi nemendurnir) með international dag í skólanum og kynntu okkur fyrir ýmsri erlendri menningu s.s. pólskri matargerð sem pólsku nemendurnir sjálfir elduðu. Svo ætlaði Carsten, einn Daninn, að segja Tomaszi sem eldaði að hann væri góður kokkur, svo Carsten klappaði honum á öxlina og sagði hátt og skýrt:

,,Tomasz, you are a good cock!"



Ekki fleira að sinni,
Einar

Kominn aftur...

Jæja, gott fólk.
Þá er ég kominn aftur til DK í hinn frábæra skóla NIH! Núna bý ég í þriggja manna herbergi ásamt einum frá Köben og öðrum frá Varsjá, Póllandi. Ég er ekki alveg viss um hvor þeirra er erfiðara að skilja en ég er 100% viss um að Pólverjinn lykti verr og hrýtur hátt. Verð að drífa mig í tíma.

Hilsen, Einar

Heim a klakann

Sæl verid tid. Eg a flug heim fra Køben eftir ruma 8 tima. Eg er staddur i Brønderslev, litlum 500 km fra Kastrup, og lestarverdir i Danmørku hafa akvedid ad fara i verkfall. Stress.

Einar